Author name: Arijit Purkayastha

সমগ্ৰ বিশ্বতে এতিয়া আন একধৰণৰ ভ্ৰমণ জনপ্রিয় হ’বলৈ ধৰিছে। ইয়াক ‘ফার্ম  ষ্টেকেশ্যন’ বুলি কোৱা হয়। প্ৰকৃতিৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰি, নান্দনিক পৰিৱেশত মন-আত্মা শান্ত কৰিবৰ বাবে এনে ভ্রমণ অতুলনীয়। এনে ভ্ৰমণত কোনোবাই সহজ জীৱনশৈলীৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিব পাৰে। আন কোনোবাই শস্য উৎপাদনৰ সৈতে একাত্ম হ’ব পাৰে, মুঠতে প্ৰকৃতিৰ কোলাত দুটামান দিন কটাই এই বিৰল অভিজ্ঞতা লাভ […]

অসমখন হ’ল বৈচিত্র্যময় ভ্রমণ স্থানসমূহৰ এক বৃহৎ ভাণ্ডাৰ । ইয়াৰ কিছুমান অল্পখ্যাত স্থানে আপোনাক ৰাজ্যখনৰ এৰাসুঁতিলৈ লৈ যাব পাৰে আৰু আপোনাৰ ইনষ্টাগ্রাম বা ফেচবুক একাউণ্টৰ বাবে দৃষ্টিনন্দন ফটোৰ এলবামো গঢ়িব পাৰে। এনেকুৱা এটা অঞ্চল হ’ল আধ্যাত্মিকতাৰে পৰিপূৰ্ণ নাৰায়ণপুৰ। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰত ই অৱস্থিত । নাৰায়ণপুৰৰ পৰা ১২ কিল’মিটাৰ দূৰৈত আছে লেটেকুপুখুৰী ৷ মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ জন্মস্থান

পথ ভ্রমণো আকর্ষণীয় হ’ব পাৰে।  যদি আপুনি এইটো অনুভৱ  কৰিব বিচাৰে, তেন্তে নগালেণ্ডৰ  ৰাজধানী কহিমালৈ কম ভ্ৰমণ কৰা  ধোদৰ আলি-খুমটাই পথেৰে যাত্ৰা যি কৰক। আহোম ৰজা গদাধৰ সিংহৰ  ৰাজত্বকালত ১৬৮৭ চনত ধোদ-বা  এলেহুৱা মানুহে নিৰ্মাণ কৰা  আলি(পথ)ৰ মাজেৰে গাড়ী চলাই গৈ  থাকোতে আপুনি এখন ৰসাল  সেউজীয়া গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ সৌন্দৰ্য আৰু চহকী ইতিহাসৰ আভাস ল’ব পাৰিব

শিৱসাগৰৰ পৰা ৪০ কিল’মিটাৰ নিলগত তথা সোণাৰিৰ সমীপত অৱস্থিত চলাপথাৰ হ’ল মুষ্টিমেয় ভূ- স্বৰ্গসদৃশ স্থানৰ এখন। শান্তি আৰু নির্মলতাৰ পৰা উদ্ভিদ আৰু প্রাণীজগতলৈ, লগতে সংস্কৃতি আৰু ঐতিহ্যৰে সমৃদ্ধ চলাপথাৰ হ’ল বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতাৰ পটভূমি ৷ ইয়াত টাই- খাময়াংসকলৰ জীৱন শৈলী উপলব্ধি কৰি সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াত এতিয়া বিয়পি থকা বৃহত্তৰ টাই জনগোষ্ঠীৰ সংস্কৃতিৰ আভাস পাব পাৰি ।

গ্ৰাম্য পৰ্যটনৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধিৰ লগে লগে অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ নিশানগ্রাম আজি এনে পৰ্যটন থলীৰ তালিকাৰ শীৰ্ষত আছে। হ’ম-ষ্টে, কমিউনিটি এক্টিভিটি, স্থানীয় লোকৰ সৈতে মত বিনিময়, চাইকেল চালনা, গাঁৱৰ পথেদি নিশা খোজকঢ়া, হাইকিং ট্ৰেইল, পুখুৰীত মাছ ধৰা, জীপ চাফাৰী, এই পৰিষ্কাৰ গাঁওখনত সকলো আছে। গুৱাহাটীৰ পৰা প্রায় ১৩০ কিল’মিটাৰ পশ্চিমে, অসম- মেঘালয় সীমান্তত ( দুধনৈৰ পৰা

যিকোনো পৰ্যটকে অসমৰ কাজীনেমুৰ প্ৰেমত পৰিব ইয়াৰ সুকীয়া সোৱাদৰ বাবে। বহু সময় যাত্ৰা কৰাৰ পিছত বাছ ৰখোৱা স্থানত থকা ৰেস্তোৰাত ৰৈ ভাত, দাইল আৰু তাৰ ওপৰত এডোখৰ নেমু হ’ল অসমীয়া পৰম্পৰাৰ এক সন্তুষ্টিদায়ক অভিজ্ঞতা। হাইকিং কৰাসকলৰ বাবে সর্বোত্তম স্থান মানস বা কাজিৰঙালৈ যাওঁতেও ইয়াৰ ওচৰ-পাজৰৰ  গ্রাম্য ৰেস্তোৰাসমূহত অনুৰূপ অভিজ্ঞতা  পাব পাৰি। অসমীয়া খাদ্য বুলিলে ভজা

পাহাৰ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰে আগুৰি থকা মায়ং এসময়ত অসুৰসকলৰ দেশ হিচাপে পৰিচিত আছিল। শেহতীয়াকৈ ই ক’লা যাদুৰ দেশ হিচাপে পৰিচিত। আজি ই হ’ল প্রাচীন পৰম্পৰা, পুৰাতত্ত্ব, পখী দর্শন, শিহু, গঁড় দর্শন আৰু দিগন্ত বিয়পা সেউজীয়া পথাৰৰ বৰ্ণিল মিশ্রণ। গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ৪০ কিল’মিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত মায়ঙলৈ এসময়ত বনৌষধি আৰু বেজ আৰু ওজাৰ দ্বাৰা জৰা-ফুকা কৰি

বিমান বন্দৰৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ প্ৰায় ৪ কিল’মিটাৰ দূৰত্বত বাইপাছেৰে ভ্ৰমণ কৰি আগবাঢ়িলে ক্রমান্বয়ে নীলা পাহাৰেৰে আগুৰি থকা জলভাগৰ দৃশ্য দেখি মুহিত হ’ব। বৃহৎ জলাশয়েৰে জীৱ-বিচিত্ৰতাৰে গৌৰৱ কৰা দীপৰ বিল (বিমান বন্দৰৰ পৰা ১১ কিল’মিটাৰ) হ’ল পক্ষীৰ ৰম্যভূমি তথা ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ অন্যতম বৃহৎ বিল। বিশেষকৈ শীতকালত বিভিন্নধৰণৰ চৰাইৰ প্ৰজাতিৰ বাবে গৌৰৱ কৰি দীপৰ বিল বা “হস্তী

গন্তব্যস্থানতকৈ যাত্ৰা বেছি ৰোমাঞ্চকৰ বোলা ধাৰণাটো একেবাৰে সঁচা। ৩৭নং  ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে গাড়ী চলাই যোৱাৰ সময়ত, দুয়ো পাৰৰ সৌন্দৰ্য আৱিষ্কাৰ কৰাৰ সময়ত এই কথা আটাইতকৈ বেছি বুজি পায়। গুৱাহাটীৰ পৰা ৫০ কিল’মিটাৰৰ নিলগত আপুনি ক্ষেত্ৰীত পাব-NEDFi ৰ R&D চেণ্টাৰ, যাক মুকুটৰ মণি আখ্যা দিব পাৰি। গছ-গছনি আৰু বৃক্ষৰ আচ্ছাদনৰ ভিতৰত লুকাই থকা ই হৈছে উদ্ভাৱন আৰু

গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ৩৫ কিল’মিটাৰ দূৰৰ, শুৱালকুছিৰ ওচৰৰ দদৰা-পচৰিয়া- শিঙিমাৰী চমু ভ্ৰমণৰ উপভোগ্য লক্ষ্যস্থান, কিন্তু এই ঠাইবোৰৰ বিষয়ে আমি বৰ বেছি নাজানো। এই গাঁওবোৰ পৃথিৱীৰ দুই তৃতীয়াংশ হাড়গিলা চৰাইৰ বাসস্থান । ইয়াতে আছে প্রখ্যাত হাড়গিলা আৰ্মি । পূর্ণিমা দেৱী বৰ্মনে গঠন কৰা হাড়গিলা আর্মি হ’ল ৩০০ মহিলা সংৰক্ষণ কৰ্মীৰ এটা বাহিনী। হাড়গিলা বাইদেউ নামেৰে জনাজাত